السيد الخميني
رسالهء نجاة العباد 190
رساله نجاة العباد و حاشيه بر رساله ارث ملا هاشم خراسانى ( فارسى ) ( موسوعة الإمام الخميني 28 )
مسأله 4 - اگر جواهرى مثل لؤلؤ و مرجان و ساير جواهرات در دريا غرق شود و مالكش از آن اعراض كند ، پس اگر بعد از آن كسى در آب فرو رود و آن را بيرون آورد ، واجب است بر آن خمس بنابر احتياط . مسأله 5 - عنبر در حكم جواهر است در صورتى كه به فرو رفتن در آب بيرون آورده باشند ، و اما اگر از روى آب يا از كنار دريا آن را گرفته باشند ، پس آن بنابر اقوا در حكم ارباح مكاسب است در صورتى كه شغل از براى گيرنده باشد ، و اما اگر اتفاقاً به دست آيد ، پس آن در حكم مطلق فايده است . مسأله 6 - وجوب خمس در غوص و معدن و گنج بعد از اخراج مؤونهء كندن و تصفيه و آنچه صرف آلات و ادوات نموده است مىباشد ، بلكه اعتبار نصاب بعد از بيرون آوردن مؤونه است على الاقوى . 5 - منافع كسب مسأله 1 - هرگاه انسان به تجارت و يا صنعت و يا زراعت و يا كسبهاى ديگر مالى بهدست آورد ، چنانچه از مخارج سال خود او و عيالاتش زياد بيايد خمس آن را بايد بدهد . مسأله 2 - اگر غير از كسب مالى به دست آورد ، مثلًا چيزى به او ببخشند يا جايزه بدهند و يا تحفه بياورند خمس بر او واجب نيست على الاقوى ، و در ميراث غير مترقب بلكه در مطلق ميراث و مهر و عوض خلع حكم چنين است ، لكن سزاوار نيست ترك احتياط در همهء مذكورات ، و همچنين است حكم در چيزى كه مالك مىشود آن را به صدقهء مندوبه . مسأله 3 - چيزهايى كه به عنوان خمس و يا زكات گرفته مىشود ، خمس در آنها واجب نيست . بلى در منافع آنها خمس هست به شرطى كه به قصد استفاده نگهدارى شده باشد .